Jose Atoniok, bera komunikabideetako gizona izanik, 1973ko ekainaren 21ean “La Voz de España” egunkarian “En Guipúzcoa se va a crear una asociación de Ayuda en Carretera” titularra argitaratu zuen. Une horretatik aurrera berarekin batera lagundu nahi zutenen deiak jasotzen hasi zen etxean.

Lehenengotarikoak Sabino Perez Ayala eta Jose Antonio Salsamendi izan ziren. Hiruren artean
Arroako La Cabaña dantzalekuan proiektuaren
aldeko dantzaldi bat antolatu zuten eta DYA Gipuzkoarentzako lehen 17.800 pztak bertan lortu zituzten. Sortzaileetako beste bat Jose Luis Barrero Garrido jauna, abokatua, izan zen eta berak diruzain lanak egiteko ardura hartu zuen.

Jose Antonio Malo eta Rafael Cañadak elkar ezagutzea ezustekoa izan zen, bigarrena gure probintziatik zebilenean DYA Bizkaiako ibilgailu batekin. Rafaelek eskuartean zuten proiektuaren berri eman zion eta Jose Antonioren buruan ideia berri bat gauzatzen hasi zen. Zergaitik ez gure probintzian DYA bat sortu?

Bilbon DYAren sortzaile eta lehendakaria denJuan Antonio Usparicha doktorearekin elkartu zen eta beronek emandako animoekin eta laguntzarekin gehiago pentsatzeari ekin zion. Abian jarri beharra zegoen. Garai hura norbait eritetxera eramatea, norbere autoan sartu eta zapi zuria leihotik atereaz egiten zen haietakoa zen eta orduan anbulantzia sare bat sortzea urruti zegoen ametsa bazen ere… tentagarria ere bazen.

Handik denbora gutxira, iada DYA Gipuzkoako lehen lehendakaria izendatua zutelarik, zuzendaritzako beste kideekin batera Elkartearen lehen anbulantzia lortu zuten, Caja de Ahorros Provincial zenak emana hain zuzen ere. Lehenengo honen ondoren, Caja de Ahorros Municipal de San Sebastian zenak emandako beste anbulantzia bat, konponketetarako autoa eta Orio gainean jarri zuten txabola lortu zituzten.